Posts Tagged ‘Religia’

O grzechu śmiertelnym, zwanym także ciężkim

Pan Bóg kocha każdego człowieka, Kocha go zawsze i nieodwracalnie. Przyjaźń z Bogiem zachowujemy dzięki łasce uświęcającej otrzymanej na chrzcie świętym, tracimy ją wskutek grzechu ciężkiego.

Jezus Chrystus chce pomóc upadłemu człowiekowi także w tym nieszczęściu, dlatego ustanowił sakrament pokuty, a władzę odpuszczania grzechów przekazał Kościołowi Katolickiemu (J 20:22).

Niszczy miłość w sobie ten, kto świadomie i dobrowolnie kieruje się nienawiścią do Boga i do ludzi. Kto zaś nie miłuje – jak poucza św. Jan — „trwa w śmierci” (1 J 3,14).

Różnica między grzechem ciężkim i lekkim polega na stopniu wewnętrznego, świadomego i dobrowolnego zaangażowania się człowieka w zło. Grzech ciężki, czyli śmiertelny, polega na tak świadomym i dobrowolnym opowiedzeniu się człowieka po stronie zła, że całkowicie zostaje zniszczona jego miłość, wiara albo obydwie te cnoty razem. Grzech lekki polega na tym, że człowiek czyni wprawdzie jakieś zło, jednak jego wewnętrzne zaangażowanie się w nie jest zbyt powierzchowne, by mogło doprowadzić do niewiary lub do zniszczenia miłości. To częściowe wewnętrzne opowiedzenie się po stronie zła – czyli grzech lekki – ma miejsce wtedy, gdy człowiek działa wprawdzie zupełnie świadomie i dobrowolnie, jednak dopuszcza się zbyt małego zła, by mogło ono zrujnować jego miłość lub wiarę, np. ktoś świadomie dopuszcza się drobnego kłamstwa, grzeszy łakomstwem lub osłabia swoją wiarę przez sporadyczne opuszczanie modlitw. Nie grzeszy ciężko i ten, kto popełnia wprawdzie wielkie zło, jednak niezupełnie świadomie lub niezupełnie dobrowolnie, np. ktoś w przypływie nagłego szału zabił człowieka. Grzech ciężki wyraża się w wewnętrznym zdeprawowaniu serca, w pełnym, świadomym i dobrowolnym przylgnięciu do wielkiego zła. W ten rodzaj grzechu nigdy nie popada się „przypadkowo” ani „niechcący”.

Aby dobrze przygotować się do spowiedzi należy spełnić poniższe warunki.

  1. Uświadomić sobie popełnione grzechy, robiąc rachunek sumienia wg. podanych poniżej punktów z Dekalogu;
  2. Wzbudzić żal za grzechy;
  3. Postanowić zdecydowaną poprawę;
  4. Przystąpić do spowiedzi i wyznać wszystkie grzechy w konfesjonale;
  5. Wypełniając zadaną pokutę zadośćuczynić Bogu i bliźniemu;

MODLITWY PRZED RACHUNKIEM SUMIENIA

PROŚBA O ŚWIATŁO DUCHA ŚWIĘTEGO

Przyjdź Duchu Święty, oświeć mój rozum, bym poznał moje grzechy. Wzbudź w moim sercu żal i spraw, bym szczerze dążył do poprawy.

Rachunek sumienia

Robiąc rachunek sumienia nie bój się prawdy o sobie gdyż im dokładniej wsłuchasz się w głos własnego sumienia, im surowiej spojrzysz na siebie, tym dalej odsuniesz się od grzechu i zbliżysz się do Boga. Bowiem im więcej człowiek wymaga od siebie, tym wartościowszym staje się człowiekiem!

Przypomnij sobie, kiedy ostatni raz byłeś u spowiedzi, czy odprawiłeś zadaną pokutę? Pamiętaj, że przy grzechach ciężkich warto podać ich liczbę.

  1. Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną
  • Czy wątpiłem w prawdy wiary?
  • Czy wierzyłem w zabobony, magię, wróżby, okultyzm, spirytyzm?
  • Czy zaparłem się wiary (apostazja)?
  • Czy oddawałem cześć bożkom czy innym „bóstwom” niekatolickim?
  1. Nie będziesz wymawiał Imienia Pana Boga twego nadaremno
  • Czy bluźniłem Bogu?
  • Czy dotrzymywałem obietnic złożonych Bogu
  • Czy przyjąłem świętokradczą komunię?
  1. Pamiętaj, abyś dzień święty święcił
  • Czy opuszczałem Mszę Świętą w niedzielę i święta?
  1. Czcij ojca twego i matkę twoją
  • Czy z szacunkiem odnoszę się do moich rodziców?
  • Czy troszczę się o religijne wychowanie dzieci?
  • Czy dochowałem wierności małżeńskiej?
  • Czy unikałem potomstwa w sposób grzeszny?
  1. Nie zabijaj
  • Czy nie szkodziłem poczętemu dziecku w łonie matki?
  • Czy usiłowałem popełnić samobójstwo?
  • Czy dokonałem umyślnego zabójstwa?
  1. Nie cudzołóż (wraz z przykazaniem nr.9)
  • Czy dobrowolnie planowałem lub popełniłem czyn nieczysty (sam czy z innymi osobami)?
  • Czy zachowałem wierność małżeńską?
  • Czy wypełniłem obowiązki małżeńskie?
  • Czy oglądałem obrazy niemoralne lub wypowiadałem niemoralne słowa?
  • Czy popełniłem grzech sodomii, prostytucji?
  • Czy się rozwiodłem?
  1. Nie kradnij wraz z przykazaniem nr. 10 (Nie pożądaj żadnej rzeczy bliźniego swego)
  • Czy przywłaszczyłem sobie cudze rzeczy?
  • Czy oszukiwałem?
  • Czy pomagałem innym w kradzieży czy oszustwie?
  1. Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu
  • Czy kłamałem, krzywdząc tym kłamstwem innych ludzi?
  • Czy dotrzymałem danego słowa, przysięgi?
  1. Nie pożądaj żony bliźniego swego – patrz przykazanie nr. 6 (nie cudzołóż)
  2. Nie pożądaj żadnej rzeczy bliźniego swego – patrz przykazanie nr. 7 (nie kradnij)

Grzechy główne

  • Czy nie byłem pyszny, wyniosły?
  • Czy nie gardziłem innymi?
  • Czy byłem łakomy, zazdrosny?
  • Czy nie byłem leniwy?
  • Czy nie byłem gniewny, czy nie znieważałem kogoś?

Przykazania kościelne

  • Czy nie grzeszyłem w nadziei miłosierdzia Bożego?
  • Czy nie odkładałem pokuty aż do śmierci?

Żal za grzechy jest najważniejszym warunkiem spowiedzi. Jest on konieczny, aby Sakrament Pokuty był przyjęty ważnie, tzn. aby łaska przebaczenia skutecznie dotknęła mojego serca. Bez żalu za grzechy spowiedź jest nieważna, choćbyśmy spowiadali się dokładnie i szczerze, i choćby kapłan wypowiedział nad nami słowa rozgrzeszenia.

Powiedzmy to jasno: sytuacja bezmyślności i stawiania grzechu i własnych grzesznych przywiązań ponad Pana Boga i Jego Wolę dyskwalifikuje katolika od sakramentalnego rozgrzeszenia – nie z kaprysu spowiednika, ale z braku dyspozycji penitenta!

 Powiedzmy to jasno i wyraźnie: do ważnego rozgrzeszenia konieczna jest szczera wewnętrzna dyspozycja – decyzja poprawy swojego postępowania, decyzja unikania grzechu, decyzja zerwania z grzesznymi przywiązaniami, decyzja unikania niebezpiecznych okazji do grzechu, decyzja naprawienia wyrządzonego zła. Taka postawa jest oznaką szczerego nawrócenia, jest wyrazem wiary. Tak przyjmuje Sakrament Pokuty katolik dojrzały duchowo.

Szczera spowiedź czyli wyznanie grzechów.

Mamy obowiązek wyznać w konfesjonale wszystkie grzechy ciężkie. Wyznawajmy także grzechy powszednie, tym bardziej, że niestety coraz więcej osób zatraca wrażliwość sumienia i to, co jest grzechem ciężkim, traktują jak sprawę błahą. Przy wyznawaniu grzechów ciężkich obowiązuje nas tzw. integralność wyznania czyli całościowość. Co to znaczy? Mamy wyznać dokładnie wszystkie grzechy podając spowiednikowi trzy sprawy: jaki grzech, ważniejsze okoliczności i liczbę grzechów.

   Trzymajmy się z wielką dokładnością tych zasad, aby kapłan nie musiał się dopytywać i abyśmy ustrzegli się niebezpieczeństwa świętokradzkiej spowiedzi. Zawsze spowiadajmy się dokładnie i szczerze, tak jakby to była ostatnia spowiedź w naszym życiu. Bezpieczna i dobroczynna zasada. Mobilizująca!

Poniższa modlitwa jest przykładem skruchy doskonałej:

 „O mój Boże, żałuję za wszystkie moje grzechy, ponieważ obrażają Ciebie, mojego miłującego Ojca. Obiecuję, z pomocą Twojej łaski, więcej ich nie popełniać”.

postawa-na-modlitwie

MOCNE POSTANOWIENIE POPRAWY

   Muszę postanowić tu i teraz, że podejmę sensowne kroki w celu uniknięcia po­ważnych grzechów w przyszłości. Teraz, w momencie kiedy idę do spowiedzi, chcę przestać grzeszyć. Jestem zdecydowany zachować taką postawę na stałe. Jeśli upadnę w przyszłości, to z powodu słabości. W tej konkretnej chwili moje postanowienie jest szczere i zamierzam w nim wytrwać. Dlatego mogę szczerze prosić o rozgrzeszenie.

Modlitwa po spowiedzi

„Wspomóż mnie Boże, abym zdecydowanie i szczerze zajął się odtąd sprawą zbawienia mej duszy. Matko Boża, Święty Michale i Aniele Stróżu mój, święci Moi patronowie uproście mi u Boga Ojca Wszechmogącego, abym już więcej nie grzeszył, a potężnym waszym wstawiennictwem wyjednajcie mi łaskę wytrwałości.”

Amen.

 

Reklamy
Szczyt żydowskiego absurdu!
To nazywanie niewygodnych dla nich prawd
„antysemityzmem”!
______________________________________

Judaizacja chrześcijaństwa, (które nie jest przecież kontynuacją, ale przeciwnie, przezwyciężeniem judaizmu) to stały element obecny w działaniu żydowskiego lobby politycznego, nie tylko zresztą w Polsce. W Polsce, ze względu na jej katolicką tradycję, działanie to jest szczególnie nasilone.

Żydzi nie są „naszymi starszymi braćmi w wierze”. To wyrwane z kontekstu zdanie Jana Pawła II bywa mocno nadużywane. Judaizm i chrześcijaństwo mają wspólną tylko wiarę w jednego Boga, ale nie jest to ten sam Bóg. Judaizm i chrześcijaństwo mają ze sobą tylko tyle wspólnego, że obydwie te religie są monoteistyczne, głoszą wiarę w jednego Boga. Judaizm jest jednak formą monolatrii wiarą w jednego wprawdzie tylko Boga, ale w Boga jednego tylko narodu, narodu wyłącznie żydowskiego, gdyż podstawą judaizmu jest obietnica polityczna udzielona Abrahamowi: „Potomstwu twojemu daję ten kraj, od rzeki Egipskiej aż do rzeki wielkiej, rzeki Eufrat”. Nie jest to obietnica uniwersalna, bo dana jest jednemu tylko narodowi, ma charakter całkowicie polityczny: obiecuje jednemu narodowi, narodowi żydowskiemu, polityczne panowanie nad konkretnym obszarem i innymi narodami. Chrześcijaństwo niesie zupełnie inną obietnicę. Nie jest to obietnica polityczna (panowania jakiegoś narodu nad jakimkolwiek obszarem i jakimikolwiek innymi narodami), ale obietnica nieśmiertelności i zbawienia duszy każdego, kto przyjmie chrzest. Chrześcijaństwo jest uniwersalne i ponadnarodowe. Chrześcijaństwo pozbawiło naród żydowski charakteru narodu uprzywilejowanego w oczach Boga i mającego własnego Boga, a tym samym uprzywi1ejowanego wobec innych narodów i dlatego zwalczane jest tak zajadle przez wszystkie żydowskie sekty i lobby polityczne, tak przez wierzących, jak niewierzących Żydów.

Kościół katolicki w Polsce zwalczany jest zresztą wcale nie przez zarejestrowanych w ledwo ośmiu gminach żydowskich raptem 1200 wyznawców judaizmu… ale przez niemal całkowicie zdominowane przez ateistyczną lewicę żydowskie lobby polityczne, które obok zastępczej „świeckiej religii” holokaustu wyznaje dzisiaj neo-marksizm w postaci „politycznej poprawności”, czyli doktryny Antoniego Gramsciego, włoskiego komunisty, „naprawiacza Marksa i Lenina”. Wedle „odkryć” Gramsciego nie należy budować „nowego społeczeństwa komunistycznego” poprzez rewolucyjne niszczenie prywatnej własności, gospodarki kapitalistycznej i fizyczną eksterminację „klas posiadających, ale poprzez stopniowe, powolne i konsekwentne niszczenie cywilizacji łacińskiej, której fundamentem jest chrześcijaństwo. Neo-marksizm zakłada, zatem nie rewolucje komunistyczne, ale „długi marsz” poprzez stopniową likwidację indywidualistycznej cywilizacji chrześcijańskiej, opartej na prawie naturalnym i zastąpienie jej cywilizacją kolektywistyczną, opartą na demagogicznych „prawach człowieka” (coraz to wymyślane nowe „prawa człowieka” to po prostu odmiana marksistowskiego „od każdego według jego zdolności, każdemu według jego potrzeb”, przy czym oceną tych cudzych „zdolności” i „potrzeb” zajmowaliby się „obywatele równiejsi od innych”. W tym założeniu społeczeństwo odarte z chrześcijańskich (a szerzej: religijnych) wartości i norm moralnych, wyrugowanych ze świadomości obywateli, stanie się wreszcie, po „długim marszu”, społeczeństwem komunistycznym: ludzkim stadem potulnych „owieczek”.

W Polsce po roku 1989 środowiska żydowskie poczuły się silne odnowieniem swych dobrych relacji z komunistami przy okrągłym stole i w Magdalence, zaczęły, więc szybko zrywać wątłe więzi nawiązane wcześniej (w latach siedemdziesiątych) z Kościołem katolickim: obserwujemy więc przybierające na sile ataki żydowskiego lobby politycznego na Kościół Katolicki, dokonujące się głownie za pośrednictwem „Gazety Wyborczej”, żydowskiej gazety dla Polaków, mającej kształtować ich poglądy zgodnie z interesami żydowskiego lobby politycznego. Przedstawiać żydowski punkt widzenia, jako obiektywnie słuszny, a odmienne spojrzenia jako niesłuszne lub „antysemickie” taka jest istota propagandy tej żydowskiej gazety. W walce z Kościołem Katolickim w Polsce żydowskie lobby polityczne ma dzisiaj za sojusznika postkomunistyczną lewicę, która po gospodarczym bankructwie marksizmu-leninizmu przeszła na „polityczną poprawność”, na ten nowy marksizm, prowadzący jednak po staremu ludzkie społeczności w stronę tresowanego stada. A że nie ma stada bez przewodnika, a glina wymaga garncarza by lepił z niej naczynie współczesna żydo-komuna spotyka się ponownie we wspólnym dążeniu do przewodzenia takiemu ludzkiemu stadu: żydzi zachęcani są do uznawania swej wyjątkowości i „roli przewodniej” swą trybalistyczną religią, neomarksiści kultem nagiej siły, jedyną ideologią wszystkich ateizujących totalniaków.

W sferze ideowej mieści się także inny cel żydowskiego lobby politycznego w Polsce: jego polityka historyczna, czyli propaganda dotycząca obrazu przeszłości. W naszej epoce, naznaczonej religijnym wątpieniem (którego doświadcza także judaizm) rośnie potrzeba „religii zastępczych”, świeckich. Holokaust rozumiany jako wyjątkowe, niemające precedensu w dziejach ludobójstwo wykorzystywany jest przez żydowskie lobby polityczne jako instrument cementujący społeczność żydowską w epoce sekularyzacji. Świecka religia holokaustu nadaje się znakomicie i do politycznej eksploatacji, i do czerpania z niej finansowej renty tytułem bezprawnych przywilejów. Holokaust dokonany przez niemieckich socjalistów podczas II wojny światowej wywołał w świecie zrozumiałe wielkie współczucie dla Żydów, dość długo utrzymujące się po wojnie. Niektórzy z nich nie zadowolili się niemieckimi odszkodowaniami; zauważyli, że oskarżając inne narody o współudział w holokauście można i od innych państw żądać „odszkodowań”. Stąd żydowska polityka historyczna, czyli propaganda żydowskiego lobby politycznego w Polsce fabrykuje i mnoży oskarżenia Polski i Polaków o „współudział w holokauście”. Gdy pod rządami kanclerza Gerharda Schredera Niemcy oświadczyły w latach dziewięćdziesiątych, że „czas niemieckiej pokuty skończył się” — oznaczało to, że Niemcy uznały, iż wystarczająco zapłaciły już Żydom za ludobójstwo wojenne. Przedsiębiorstwo holokaust skoncentrowało się zatem na Polsce, mnożąc oskarżenia Polaków o współpracę w niemieckim ludobójstwie. Ta żydowska polityka historyczna czytaj propaganda stanowi stały element wojny psychologicznej, jaką przedsiębiorstwo holokaust wypowiedziało Polsce w połowie lat dziewięćdziesiątych, kiedy to przewodniczący Światowego Kongresu Żydów Izaak Singer zaszantażował władze polskie, mówiąc: „Jeśli Polska nie spełni żydowskich roszczeń majątkowych będzie upokarzana na arenie międzynarodowej”. Było to wypowiedzenie Polsce wojny, na razie psychologicznej, mającej uzasadniać planowany rabunek majątkowy.

Ta żydowska polityka historyczna, ta żydowska propaganda oskarżająca Polaków o współudział w ludobójstwie niemieckim zbiega się z propagandą niemiecką, z niemiecką „polityką historyczną”, dążącą z kolei do wybielania Niemców z win za wojenne ludobójstwo. Fakt, że przedstawiciele politycznego lobby żydowskiego w Polsce milczą na temat ścisłego współdziałania niemiecko-żydowskiego w atakach na Polskę świadczy dobitnie, że i dzisiaj polityczne lobby żydowskie w Polsce żyje swym odrębnym, nie polskim życiem jak to było przed wojną i jak to było w jeszcze większej mierze w czasach I Rzeczypospolitej. Holokaust przedstawiany jako „największa zbrodnia w dziejach” wymaga konsekwentnie „największego przeciwdziałania” i nic nie jest ważniejsze niż przeciwdziałanie powtórnemu holokaustowi, któremu, rzekomo sprzyja antysemityzm; w ten sposób antysemityzm prezentowany jest w propagandzie żydowskiej jako szczególnie naganna postawa, która powinna być karana w sposób szczególnie surowy, twardy i głęboki, zatem szczególnie uprzywilejowany.

Tymczasem antysemityzm to postawa charakteryzująca się nielubieniem Żydów, przy czym ta antypatia uzasadniana jest przez antysemitów bardzo różnie z punktu widzenia racjonalności uzasadnienia. Z postawy antysemickiej, a więc z antypatii do żydów. Dzisiaj, to żyd określa co jest, a co nie jest antysemickie!

Opracowane np: M. Mieszalski "Żydowskie lobby polityczne w Polsce"

Boże,
na końcu tego roku chciałbym Ci podziękować
za wszystko, co od Ciebie dostałem.
Dziękuję Ci za życie i za miłość,
którą otrzymałem i którą dałem,
za kwiaty, powietrze i słońce,
za szczęście i za troski,
za to, co było możliwe
i za to, co nie było możliwe.

Oddaję Ci wszystko, co w tym roku zrobiłem:
wykonaną pracę,
rzeczy, które wyszły spod moich rąk
i to wszystko, co zdołałem moimi rękami zbudować.

Powierzam Ci ludzi, którzy mnie kochają,
i których ja kocham,
moich nowych przyjaciół, tych, którzy są blisko,
tych, którzy się oddalili,
tych, którzy zakończyli swoje życie,
tych, którzy prosili mnie o pomoc
i tych, którym zdołałem pomóc,
tych, z którymi dzielę życie,
obowiązki, smutki i radości.

Dzisiaj, Boże, proszę Cię: wybacz mi
źle wykorzystany czas, niemądrze wydane pieniądze,
wypowiadanie bezużytecznych słów, lekceważenie miłości.

Wybacz mi puste działania,
źle wykonane prace,
życie bez entuzjazmu,
poświęcanie zbyt krótkiego czasu na modlitwę,
moje zapominalstwo i to, że milczałem, kiedy należało mówić.
Pokornie proszę o Twoje przebaczenie.

Panie czasu i wieczności,
Twoje jest dzisiaj i jutro, przeszłość i przyszłość.
W perspektywie nowego roku,
który niebawem się zacznie,
powierzam Ci raz na zawsze
wszystkie te dni, które pozwolisz mi jeszcze przeżyć.

Dzisiaj proszę Cię dla siebie i dla moich bliskich
o pokój, szczęście,
siłę, odwagę,
miłosierną miłość i mądrość.

Chcę być codziennie pełen optymizmu i życzliwości.
Zamknij moje uszy na wszelki fałsz,
moje usta na kłamstwa, egoistyczne słowa
i na inne słowa, które mogą kogoś zranić.

Za to otwórz całe moje jestestwo na wszystko, co dobre,
żeby Twoje błogosławieństwo mogło napełnić mojego ducha
i żebyś rozsiewał je wokół mnie.

Napełnij mnie dobrocią i szczęściem,
by ci, którzy ze mną żyją,
mogli znaleźć w moim życiu coś z Ciebie.

Boże, daj mi szczęśliwy rok
i naucz mnie głosić moim życiem Twoje błogosławieństwa.

W imię Jezusa,

amen.

(Autor: Arley Tuberquia)

Grzech żydów i heretyków przeciwko Duchowi Świętemu

 

PODŁUG TEKSTU ŁACIŃSKIEGO WULGATY I PRZEKŁADU POLSKIEGO 

X. JAKUBA WUJKA SI

ŚWIĘTA JEZUSA CHRYSTUSA EWANGELIA WEDŁUG MATEUSZA

ROZDZIAŁ 12

  1. Dlatego powiadam wam: Wszelki grzech i bluźnierstwo będzie odpuszczone ludziom, ale bluźnierstwo wobec Ducha nie będzie odpuszczone.
  2. I ktokolwiek by rzekł słowo przeciwko Synowi człowieczemu, będzie mu odpuszczone, ale kto by mówił przeciw Duchowi Świętemu, nie będzie mu odpuszczone, ani w tym wieku, ani w przyszłym.

Wykład X. Jakuba Wujka SJ

  1. Ale bluźnierstwo Ducha. Nie znam, tak ciężkiego grzechu na świecie, którego by Bóg odpuścić nie chciał, albo, za który człowiek na tym świecie nie mógłby odpokutować, jak niektórzy heretycy i po dziś dzień mniemają; ale iż niektóre cięższe grzechy (na przykład to bluźnierstwo żydowskie przeciw jasnym sprawom Ducha Świętego, a także heretyków, którzy chcąc i wiedząc z wielkim uporem uznanej prawdzie się sprzeciwiają, i sprawom Ducha Świętego w Kościele Bożym) bardzo trudno bywają odpuszczone; a iż takim Bóg sprawiedliwie wszystką łaskę odejmuje, aby nie pokutowali. Wszakże jednak między wszystkimi grzechami przeciw Duchowi Świętemu (których sześć znamy) jeden tylko jest, który nie bywa odpuszczony: to jest, zejście z tego świata nie w jedności i posłuszeństwie wobec Kościoła powszechnego, i bez pokuty. Jasno św. Augustyn świadczy tymi słowy: Kto nie wierząc żeby w Kościele były grzechy odpuszczane, gardzi tak wielką hojnością daru Bożego, a w tym zatwardzeniu serca schodzi z tego świata, ten zostaje winien onego nieodpuszczonego grzechu przeciw Duchowi Świętemu. I ten to grzech św. Jan w liście swoim nazywa grzechem aż do śmierci; i za tego, który w nim umiera, modlić się nie należy. Dz. Ap. 7, 51. Rzym. 2, 5. Enchir. c. 28. 1 Jan. 5, 16.

 

  1. Słowo przeciw Synowi człowieczemu. Żydzi grzeszyli słowem przeciw Synowi człowieczemu, kiedy ganili to, co On czynił według człowieczeństwa: zowiąc Go obżartym i pijanicą i przyjacielem grzeszników; że obcował z grzesznymi, i naruszał szabat; i rzeczy tym podobne. Mt. 11, 19. A ten grzech mógł być odpuszczony, gdyż Go sądzili, jako innego, nieznanego człowieka. Ale grzeszyli i bluźnili przeciw Duchowi Świętemu, (którego tu nazywam palcem Bożym, który cuda czynił) kiedy z uporu i ze złości jasne sprawy Boże dotyczące wyrzucania czartów, przypisywali samemu szatanowi. A ten grzech nie może być odpuszczony: co widzimy w potępieniu wszystkich potomków żydowskich aż do dnia dzisiejszego,.

–––––––––––

Biblia Łacińsko-Polska, czyli Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. Podług tekstu łacińskiego Wulgaty i przekładu polskiego X. Jakóba Wujka T. J. z komentarzem Menochiusza T. J. przełożonym na język polski. Wydanie X. S. Kozłowskiego Arcybiskupa i Metropolity Mohylowskiego. We czterech tomach in 8-vo maj. (fracta pagina). Wydanie trzecie. Tom IV. Obejmujący Księgi Nowego Testamentu, jako to: Cztery Ewangelie, Dzieje Apostolskie, czternaście listów św. Pawła, list św. Jakóba, dwa listy św. Piotra, trzy listy św. Jana, list św. Judy i Objawienie św. Jana. Wilno 1898, ss. 51; 53-54.

(Pisownię i słownictwo nieznacznie uwspółcześniono).

Islam to nie religia!

Posted: 14 stycznia 2018 in Biblia, Nowy Polak, prawda, TRUTH, Wiara
Tagi: , , ,

Czym jest Islam (Mahometanizm)? Jest przekazaną przez jednego z faryzeuszy żydowskich dyrektywą dla Mahometa. Na podstawie tej dyrektywy stworzono ksiegę tzw. Koran. Czy w Biblii jest jakaś wskazówka na ten temat? Jest.

benedykt-o-muzulmanah

W prawdzie w Biblii nie występuje słowo „islam”, ale jest wspomniany „ród” Arabów, mowa jest o nim od początku do końca Biblii. Wymienię tylko niektóre: Już w 1 Mojż.10 czytamy o potomkach synów Noego, od których wywodziły się narody na ziemi (1Mojż.10:32). I tak np. od jednego z synów Chama – Kusza, wywodziły się narody Kuszytów, zamieszkujące obecnie takie państwa wschodniej Afryki, jak: Etiopia, Somalia, częściowo Kenia, częściowo Egipt oraz Uganda czy rejon zwany Erytrea. Wszystkie te kraje wyznają islam. Synowie Jafeta to Meszech, Gomer, Togarma – od nich pochodzi lud zamieszkujący obecnie Turcję (również dzisiaj kraj muzułmański). Poza tym syn Chama – Kusz „zrodził Nimroda” (1Mojż.10:8), którego imię oznacza: „będziemy się buntować”. Był on zwyrodniałym władcą ludzi i zwierząt, a początkiem jego królestwa było miasto Babel oraz Babilonia – współczesny Irak, następny kraj muzułmański. Każdy wie, że to właśnie Babilończycy za króla Nebukadnesara uprowadzili naród izraelski do niewoli na 70 lat oraz zniszczyli Świątynię Jerozolimską w 586 r. p.n.e. W Babilonii miały początek wszystkie fałszywe religie, czyli sekty. Nazwa „islam” nie musi więc występować w Biblii, jednak mowa o Arabach jest już od początku, choć za „praojca” islamu oficjalnie uznaje się Ismaela, syna Abrahama. Jednak dziećmi Bożymi nazwani są ci potomkowie Abrahama, którzy wywodzą się nie od Ismaela, ale od Izaaka, ponieważ to Izaak był dzieckiem obiecanym Abrahamowi i potomstwo Abrahamowe liczy się od Izaaka (1Mojż.21:12; Rzym.9:7,8). Ismael natomiast urodził się w wyniku cudzołożenia żony Abrahama – Sary (1Mojż.16:1-16), nie od niego liczy się „potomstwo Abrahamowe”, które Biblia nazywa „dziećmi Bożymi”.

„Islam” jako sekta została założona dopiero w 622 roku n.e. Czyli ponad sześć wieków po narodzinach Chrystusa i spisaniu jego życia, przez świadków, Ewangelistów.

Jaki jest koniec dla wszystkich odstępców, czyli dla wszystkich tych, trwających w swoich fałszywych wierzeniach? O tym jest mowa w Objawieniu św. Jana 17 oraz 18. Wszystkie odstępcze religie, nazwane zostały „wielką wszetecznicą” (Obj.17:1), która pijana jest krwią świętych (Obj.17:6). Sąd Boży w Apokalipsie mówi o upadku „Wielkiego Babilonu” (Obj.18), tak, iż już go nie będzie (Obj.18:21).

maho

Modlitwę do św. Michała Archanioła napisał Papież Leon XIII po przerażającym widzeniu złych duchów jakie miał w Rzymie słuchając Mszy Świętej. Niezwłocznie po napisaniu modlitwy Papież Leon XIII polecił rozesłać jej treść do wszystkich ordynariuszy świata, aby kapłani odmawiali ją wraz z wiernymi, klęcząc po każdej Mszy Św.
W wyniku znacznych zmian w liturgii po Soborze Watykańskim II znikł obowiązek odmawiania modlitw wprowadzonych przez Papieża Leona XIII. W ostatnich latach coraz bardziej popularne staje się odmawianie z przewodnictwem celebransa modlitwy do św. Michała Archanioła na zakończenie Mszy Świętej w zwyczajnej formie rytu.

modmichala

Zbliża się uroczysta intronizacja Jezusa na Króla Polski.
W Krakowskich  Łagiewnikach dn. 19.11.2016r.

Pobierz małą Broszurkę w formacie pdf:

nabozenstwo_intronizacyjne

Akt Intronizacji Jezusa Króla do codziennego odmawiania:

akt-intro