Kiedyż wreszcie dekomunizacja Alei Zasłużonych
na warszawskich Powązkach Wojskowych?

Jak to jest możliwe żeby w niepodległej Rzeczypospolitej w tzw. Alei Zasłużonych na warszawskim cmentarzu wojskowym na Powązkach, spoczywali obok siebie bohaterowie najnowszej historii Polski oraz jej zdrajcy, kaci i oprawcy najdzielniejszych patriotów!?

Najbardziej drażnią takie postacie jak J. Marchlewski, B. Bierut, K. Świerczewski, mason A. Strug, tow. St. Dąbrowski, Z. Berling, M. Rakowski, F. Radkiewicz, T. Wolański czy Wł. Gomułka i wielu innych tzw. towarzyszy. Spoczywają obok Tadeusza Bora-Komorowskiego, pułkownika Ryszarda Kuklińskiego, gen. Antoniego Chruściela, gen. Stanisława Sosabowskiego, Mariana Rejewskiego i wielu innych bohaterów. Młodzież, która odwiedza Powązki, otrzymuje fałszywą lekcję historii! Są również przedstawiciele tzw. „opozycji” kwiat żydokomuny i lewactwa m. in. Kuroń, Gieremek, Kołakowski, Drawicz czy Toeplitz i wielu innych!

W ocenie Tadeusza Płużańskiego, działacze polityczni i oficerowie, którzy odznaczyli się w PRL-u, „powinni zostać przeniesieni na cmentarz komunalny bądź cmentarz żołnierzy radzieckich”.

„Dekomunizacja przeprowadzana jest trochę zbyt późno. Był na to czas dwadzieścia kilka lat temu. Byłaby wtedy głębsza, pełniejsza, ale jeśli już jest, to dobrze” – powiedział opozycjonista, szef warszawskiego Klubu „Gazety Polskiej” Adam Borowski.

Na warszawskich Powązkach leżą obok siebie kaci i ofiary. Na tym cmentarzu leży Bolesław Bierut, zdrajca Polski, agent NKWD. To przecież nie jest Polak. I on leży w wielkim sarkofagu w Alei Zasłużonych. Wielu jest w Alei Zasłużonych komunistycznych zbrodniarzy, poniżej dla przykładu kilka zdjęć…

CZEKAMY NA DEKOMUNIZACJĘ

Reklamy

Grzech żydów i heretyków przeciwko Duchowi Świętemu

 

PODŁUG TEKSTU ŁACIŃSKIEGO WULGATY I PRZEKŁADU POLSKIEGO 

X. JAKUBA WUJKA SI

ŚWIĘTA JEZUSA CHRYSTUSA EWANGELIA WEDŁUG MATEUSZA

ROZDZIAŁ 12

  1. Dlatego powiadam wam: Wszelki grzech i bluźnierstwo będzie odpuszczone ludziom, ale bluźnierstwo wobec Ducha nie będzie odpuszczone.
  2. I ktokolwiek by rzekł słowo przeciwko Synowi człowieczemu, będzie mu odpuszczone, ale kto by mówił przeciw Duchowi Świętemu, nie będzie mu odpuszczone, ani w tym wieku, ani w przyszłym.

Wykład X. Jakuba Wujka SJ

  1. Ale bluźnierstwo Ducha. Nie znam, tak ciężkiego grzechu na świecie, którego by Bóg odpuścić nie chciał, albo, za który człowiek na tym świecie nie mógłby odpokutować, jak niektórzy heretycy i po dziś dzień mniemają; ale iż niektóre cięższe grzechy (na przykład to bluźnierstwo żydowskie przeciw jasnym sprawom Ducha Świętego, a także heretyków, którzy chcąc i wiedząc z wielkim uporem uznanej prawdzie się sprzeciwiają, i sprawom Ducha Świętego w Kościele Bożym) bardzo trudno bywają odpuszczone; a iż takim Bóg sprawiedliwie wszystką łaskę odejmuje, aby nie pokutowali. Wszakże jednak między wszystkimi grzechami przeciw Duchowi Świętemu (których sześć znamy) jeden tylko jest, który nie bywa odpuszczony: to jest, zejście z tego świata nie w jedności i posłuszeństwie wobec Kościoła powszechnego, i bez pokuty. Jasno św. Augustyn świadczy tymi słowy: Kto nie wierząc żeby w Kościele były grzechy odpuszczane, gardzi tak wielką hojnością daru Bożego, a w tym zatwardzeniu serca schodzi z tego świata, ten zostaje winien onego nieodpuszczonego grzechu przeciw Duchowi Świętemu. I ten to grzech św. Jan w liście swoim nazywa grzechem aż do śmierci; i za tego, który w nim umiera, modlić się nie należy. Dz. Ap. 7, 51. Rzym. 2, 5. Enchir. c. 28. 1 Jan. 5, 16.

 

  1. Słowo przeciw Synowi człowieczemu. Żydzi grzeszyli słowem przeciw Synowi człowieczemu, kiedy ganili to, co On czynił według człowieczeństwa: zowiąc Go obżartym i pijanicą i przyjacielem grzeszników; że obcował z grzesznymi, i naruszał szabat; i rzeczy tym podobne. Mt. 11, 19. A ten grzech mógł być odpuszczony, gdyż Go sądzili, jako innego, nieznanego człowieka. Ale grzeszyli i bluźnili przeciw Duchowi Świętemu, (którego tu nazywam palcem Bożym, który cuda czynił) kiedy z uporu i ze złości jasne sprawy Boże dotyczące wyrzucania czartów, przypisywali samemu szatanowi. A ten grzech nie może być odpuszczony: co widzimy w potępieniu wszystkich potomków żydowskich aż do dnia dzisiejszego,.

–––––––––––

Biblia Łacińsko-Polska, czyli Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. Podług tekstu łacińskiego Wulgaty i przekładu polskiego X. Jakóba Wujka T. J. z komentarzem Menochiusza T. J. przełożonym na język polski. Wydanie X. S. Kozłowskiego Arcybiskupa i Metropolity Mohylowskiego. We czterech tomach in 8-vo maj. (fracta pagina). Wydanie trzecie. Tom IV. Obejmujący Księgi Nowego Testamentu, jako to: Cztery Ewangelie, Dzieje Apostolskie, czternaście listów św. Pawła, list św. Jakóba, dwa listy św. Piotra, trzy listy św. Jana, list św. Judy i Objawienie św. Jana. Wilno 1898, ss. 51; 53-54.

(Pisownię i słownictwo nieznacznie uwspółcześniono).

Chrystus-w-Getsemani

Zapewnienia związane z modlitwą do Krzyża Św.

Kto ją czyta, słucha czytanej, lub nosi przy sobie nie umrze nagle, nie utopi się, nie spali, trucizna nie otruje go, nie wpadnie w ręce nieprzyjaciela i nie będzie zwyciężony w bitwie. Chora podczas porodu, gdy czyta tą modlitwę, słucha czytanej, lub ma ją przy sobie, szybko wyzwolona będzie i stanie się czułą matką. Na dziecko już narodzone należy położyć tę modlitwę przy prawym boku, a uniknie wielu wypadków. Kto nosi tę modlitwę nie dostanie ataku epilepsji, a widząc epileptyka należy położyć modlitwę przy prawym boku. Będę błogosławił, mówi Pan, tego kto modlitwę przepisuje dla drugich, a pokutować będzie ten kto z niej szydzi. Dom, w którym ta modlitwa się znajduje chroniony będzie od piorunów burz, a kto odmawia ją codziennie, uprzedzony będzie znakiem Bożym trzy dni przed śmiercią o godzinie jego zejścia.

+++

Wezwanie do Krzyża Świętego, ze Śladami Drogocennej Krwi Pańskiej

Boże wszechmogący, który poniosłeś śmierć na drzewie osobliwym za moje grzechy – bądź ze mną.
Święty Krzyżu Jezusa Chrystusa – ulituj się nade mną.
Święty Krzyżu Jezusa Chrystusa – bądź moją nadzieją.
Święty Krzyżu Jezusa Chrystusa – miej litość nad nami.
Święty Krzyżu Jezusa Chrystusa – odwróć ode mnie wszelką broń ostrą.
Święty Krzyżu Jezusa Chrystusa – wklej we mnie wszelkie dobro.
Święty Krzyżu Jezusa Chrystusa – odwróć ode mnie wszelkie zło.
Święty Krzyżu Jezusa Chrystusa – spraw abym doszedł do drogi zbawienia.
Święty Krzyżu Jezusa Chrystusa – Odwróć ode mnie wszelką napaść śmiertelną. Święty Krzyżu Jezusa Chrystusa – odwróć ode mnie każdy upadek grożący duszy i ciału.
Niechaj na zawsze uwielbiam Święty Krzyż Jezusa Chrystusa.
Jezusie z Nazaretu ukrzyżowany – ulituj się nade mną.
Spraw, aby zły duch niewidoczny uciekł na wieki, Amen.

Na cześć Drogocennej Krwi Jezusa Chrystusa, Na cześć Jego Wcielenia, przez które doprowadził nas do życia wiecznego tak prawdziwie jak to, że Jezus Chrystus narodził się w dniu Bożego Narodzenia, a ukrzyżowany został w dniu Wielkiego Piątku: Ojcze Nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwałą Ojcu… (2 razy).

Amen

Modlitwa św. Patryka, która uwalnia od wpływów zła

Pancerz św. Patryka to modlitwa, która uwalnia od wpływów wszelkiego zła. Jest również pomocą w walce ze zniewoleniami i duchowym przygnębieniem.

swpatryk

+++

Pancerz św. Patryka

I

Związuję się dzisiaj

z mocą wielką, jaką daje wzywanie

Boga w Trójcy Przenajświętszej, Ojca, Syna i Ducha Świętego,

z wiarą w Trójcę w Boskiej Jedność,

ze Stworzycielem wszechświata.

Z Odkupicielem człowieka, z Uświęcicielem człowieka,

z Niepokalanie poczętą, Służebnicą Boga Maryją,

Matką Jezusa i Naszą Matką.

II

Związuję się dzisiaj

z mocą Wcielenia, życia i zasług Jezusa Chrystusa,

z mocą męki Jezusa, z mocą Krzyża Świętego

oraz Jego Pogrzebu,

z mocą Jego Zmartwychwstania

oraz Jego Wniebowstąpienia,

z mocą Jego Przyjścia na Dzień Sądu żywych i umarłych.

III

Związuję się dzisiaj

z siłą miłości serafickiej,

z posłuszeństwem anielskim,

z posługą archanielską,

z nadzieją na Zmartwychwstanie, na nagrodę wieczną,

z modlitwą Patriarchów,

z proroctwami Proroków,

z głoszeniem Ewangelii przez Apostołów,

z wiarą Wyznawców,

z czystością Świętych Dziewic,

z czynami prawych ludzi,

ze zbawionymi Duszami.

IV

Związuję się dzisiaj z mocą Nieba,

z jasnością słońca,

z bielą śniegu,

ze wspaniałością ognia,

z prędkością błyskawicy,

z szybkością wiatru,

z głębokością morza,

ze stabilnością ziemi,

z twardością skał.

V

Związuję się dzisiaj

z Bożą siłą, by mną przewodziła,

z Bożą mocą, by mnie podtrzymywała,

z Bożą Mądrością, by mnie pouczała,

z Bożym Okiem, by nade mną czuwało,

z Bożym Uchem, by mnie wysłuchiwało,

z Bożym Słowem, by mi dało mowę,

z Bożą Dłonią, by mnie prowadziła,

z Bożą Droga, by się stała przede mną otwarta,

z Bożą Tarczą, by mnie chroniła,

z Bożą Armią, by mnie broniła:

przed sidłami demonów,

przed popadnięciem w wady,

przed pożądaniem ciała,

przed każdym, kto knuje plany, by mi zaszkodzić,

czy jest on blisko, czy daleko,

czy jest jeden, czy też jest ich wielu.

VI

Wzywam dzisiaj te wszystkie cnoty,

stworzone ku chwale Boga

przeciw wszelkiej wrogiej bezlitosnej sile,

która mogłaby napaść na moje ciało lub duszę,

przeciw oczarowaniom fałszywymi prorokami,

przeciw czarnemu prawu pogaństwa,

przeciw fałszywym prawom herezji,

przeciw podstępom idolatrii,

przeciw czarom kobiet, kowali i magów,

przeciw gnozie i czarnoksięstwu,

przeciw wszelkiej wiedzy, która zaślepia duszę ludzką

i przeszkadza w zbawieniu.

VII

Chryste, chroń mnie dzisiaj

przed trucizną, przed spaleniem,

przed utopieniem, przed zranieniem,

bym mógł otrzymać obfitą nagrodę.

VIII

Chrystus ze mną, Chrystus przede mną,

Chrystus za mną, Chrystus we mnie,

Chrystusa pode mną, Chrystus nade mną,

Chrystus po mojej prawicy, Chrystus po mojej lewicy,

Chrystus, gdy leżę, Chrystus, gdy siedzę, Chrystus, gdy wstaję.

IX

Chrystus w sercu każdego człowieka,

który myśli o mnie ,

Chrystus w ustach każdego człowieka,

który mówi do mnie,

Chrystus w każdym oku,

które mnie widzi,

Chrystus w każdym uchu,

które mnie słyszy.

X

Związuję się dzisiaj

z wielką mocą, jaką daje wzywanie

Trójcy Przenajświętszej, Ojca i Syna i Ducha Świętego,

z wiarą w Trójcę w Jedności,

ze Stworzycielem wszechświata.

Z Odkupicielem Człowieka

Z Uświęcicielem Człowieka

Z Niepokalanie Poczętą, Służebnicą Boga Maryją

z Matką Jezusa

z Matką dla mojej duszy, która zawsze zwycięża, która ściera głowę węża,

z pośredniczką wszelkich łask, z umiłowaną i wywyższoną Bogurodzicą Dziewicą.

XI

Zbawienie przychodzi od Pana,

zbawienie przychodzi od Jezusa Chrystusa:

Niech Twoje Zbawienie, o Panie,

pozostanie z nami na zawsze.

Panuj nade mną Jezu, wokół nas

w Polsce i po całej Ziemi, po wszystkie wieki wieków!

AMEN

XII

Króluj nam Chryste! Zawsze i wszędzie!


Św. Patryk, swoją działalność misyjną w Irlandii rozpoczął ok. roku 432. Dzięki niezwykle silnej osobowości szybko osiągnął pierwsze sukcesy w nawracaniu licznych plemion zamieszkujących wyspę. To jemu przypisuje się zniesienie pogańskich rytuałów praktykowanych przez druidów z Tara. Swoją pracą przyczynił się do ewangelizacji znacznej części kraju, co zaowocowało również ustanowieniem zorganizowanej działalności kościelnej.  Według legendy używał koniczyny jako symbolu  służącego wyjaśnieniu wiernym istoty Trójcy Świętej. W dniu 17 marca obchodzimy wspomnienie św. Patryka, patrona Irlandii.

Islam to nie religia!

Posted: 14 stycznia 2018 in Biblia, Nowy Polak, prawda, TRUTH, Wiara
Tagi: , , ,

Czym jest Islam (Mahometanizm)? Jest przekazaną przez jednego z faryzeuszy żydowskich dyrektywą dla Mahometa. Na podstawie tej dyrektywy stworzono ksiegę tzw. Koran. Czy w Biblii jest jakaś wskazówka na ten temat? Jest.

benedykt-o-muzulmanah

W prawdzie w Biblii nie występuje słowo „islam”, ale jest wspomniany „ród” Arabów, mowa jest o nim od początku do końca Biblii. Wymienię tylko niektóre: Już w 1 Mojż.10 czytamy o potomkach synów Noego, od których wywodziły się narody na ziemi (1Mojż.10:32). I tak np. od jednego z synów Chama – Kusza, wywodziły się narody Kuszytów, zamieszkujące obecnie takie państwa wschodniej Afryki, jak: Etiopia, Somalia, częściowo Kenia, częściowo Egipt oraz Uganda czy rejon zwany Erytrea. Wszystkie te kraje wyznają islam. Synowie Jafeta to Meszech, Gomer, Togarma – od nich pochodzi lud zamieszkujący obecnie Turcję (również dzisiaj kraj muzułmański). Poza tym syn Chama – Kusz „zrodził Nimroda” (1Mojż.10:8), którego imię oznacza: „będziemy się buntować”. Był on zwyrodniałym władcą ludzi i zwierząt, a początkiem jego królestwa było miasto Babel oraz Babilonia – współczesny Irak, następny kraj muzułmański. Każdy wie, że to właśnie Babilończycy za króla Nebukadnesara uprowadzili naród izraelski do niewoli na 70 lat oraz zniszczyli Świątynię Jerozolimską w 586 r. p.n.e. W Babilonii miały początek wszystkie fałszywe religie, czyli sekty. Nazwa „islam” nie musi więc występować w Biblii, jednak mowa o Arabach jest już od początku, choć za „praojca” islamu oficjalnie uznaje się Ismaela, syna Abrahama. Jednak dziećmi Bożymi nazwani są ci potomkowie Abrahama, którzy wywodzą się nie od Ismaela, ale od Izaaka, ponieważ to Izaak był dzieckiem obiecanym Abrahamowi i potomstwo Abrahamowe liczy się od Izaaka (1Mojż.21:12; Rzym.9:7,8). Ismael natomiast urodził się w wyniku cudzołożenia żony Abrahama – Sary (1Mojż.16:1-16), nie od niego liczy się „potomstwo Abrahamowe”, które Biblia nazywa „dziećmi Bożymi”.

„Islam” jako sekta została założona dopiero w 622 roku n.e. Czyli ponad sześć wieków po narodzinach Chrystusa i spisaniu jego życia, przez świadków, Ewangelistów.

Jaki jest koniec dla wszystkich odstępców, czyli dla wszystkich tych, trwających w swoich fałszywych wierzeniach? O tym jest mowa w Objawieniu św. Jana 17 oraz 18. Wszystkie odstępcze religie, nazwane zostały „wielką wszetecznicą” (Obj.17:1), która pijana jest krwią świętych (Obj.17:6). Sąd Boży w Apokalipsie mówi o upadku „Wielkiego Babilonu” (Obj.18), tak, iż już go nie będzie (Obj.18:21).

maho

Fałszywy kościół posoborowy

Posted: 6 grudnia 2017 in Changes

Nikt nie zaprzeczy, że Sobór Watykański Vaticanum II zapoczątkował erę głębokich zmian w Kościele Katolickim. Zmiany te dotyczą istotnych kwestii, których efektem było ustanowienie posoborowej modernistycznej i liberalnej „nowej religii”, która różni się zasadniczo od rzymskiego katolicyzmu. Obowiązkiem każdego katolika, a zwłaszcza kapłanów, jest opieranie się tym zmianom i dążenie do wyrugowania ich z kościołów i instytucji, jak to w przeszłości czynili katolicy starając się przepędzić arianizm, nestorianizm, protestantyzm i wiele innych herezji, jakie próbowały zawładnąć Kościołem Rzymskokatolickim.

Getsemani
Tintoretto – La oración en el huerto de Getsemani

 

Wiarą, którą aż do “Drugiego Soboru Watykańskiego” wyznawano i praktykowano był rzymski katolicyzm, to znaczy, religia i Kościół założony przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, który uznajemy za jedyny, prawdziwy Kościół, poza którym nie ma zbawienia. Każdy musi, zatem przyznać, że aby posoborowa nauka spełniała kryteria prawdziwej rzymskokatolickiej religii, musi być, co do istoty zgodna we wszystkich rzeczach z przed soborową Wiarą i praktyką. Innymi słowy, ażeby legalnie i zgodnie z prawdą podawać się za rzymskokatolickich kapłanów, konieczne jest by istniała zasadnicza ciągłość pomiędzy przed soborową Wiarą i posoborowymi zmianami. Jeśli ta substancjalna ciągłość została zerwana, to wtedy kapłani tracą więź z naszym Panem Jezusem Chrystusem, z Kościołem rzymskokatolickim, z każdym prawdziwym rzymskim Papieżem, jaki zasiadał na tronie Piotrowym, ze wszystkimi świętymi w niebie, w rzeczywistości z każdym katolikiem, jaki poprzedził nas w Wierze. Tracą przynależność do apostolstwa, do jedności wiary, do katolickości i do świętości. Doprawdy, trudno byłoby pomyśleć o czymś bardziej fałszywym, bardziej absurdalnym, bardziej bezużytecznym, mało tego – bardziej niebezpiecznym, niż kapłan, który mieniąc się katolikiem utracił ciągłość ze świętą tradycją rzymskiego katolicyzmu.

Pozostaje, zatem wykazać prawdziwość twierdzenia o braku ciągłości między teraźniejszością a przeszłością, twierdzenia, które niektórym może wydawać się nieprawdopodobne, ale które dla jeszcze innych jest prawdą głęboko pogrzebaną w umysłach i niezwykle ciążącą im na sercu. Ilość dowodów uzasadniających obrane stanowisko jest naprawdę ogromna. Oddanie sprawiedliwości materiałowi dowodowemu, który musi być przedstawiony wymagałoby książki wielotomowej objętości. Przedstawię poniżej przekonujące fakty i argumenty w skróconej formie i jednocześnie zachęcam wszystkich, którzy mogą zainteresować się tym tematem do jego dalszego studiowania i analizowania w różnych książkach, stronach internetowych i opracowaniach.

Oto spis dowodów do dalszej analizy:

  1. Błędy zawarte w Vaticanum II;
  2. Błędy zawarte w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 roku oraz grzeszne praktyki usankcjonowane przez ten Kodeks;
  3. Dlaczego Nowa Msza z 1969 roku jest fałszywym i niekatolickim obrzędem, będąc liturgicznym wyrazem zmian posoborowych.
  4. Heteropraxis religii Vaticanum II, tzn. potwierdzenie błędnej natury Vaticanum II przez wspólne obrzędy i praktyki religii Vaticanum II, czy to oficjalnie usankcjonowane i stosowane w praktyce przez jego hierarchię, czy też jedynie zatwierdzone przez przemilczenie na poziomie powszechnym;
  5. W jaki sposób istotnie zmieniono sakramenty, prowadząc w wielu przypadkach albo do ich nieważności albo wątpliwej ważności;
  6. Jak w nowej religii Vaticanum II nie można znaleźć czterech znamion katolickiego Kościoła.

Analiza dotyczyć będzie trzech najważniejszych zmian w elementach religii, a mianowicie doktrynie, liturgii i dyscyplinie, Vaticanum II i następujące po nim zmiany spowodowały zasadniczą zmianę katolickiej Wiary.

Ad.1 - Błędy zawarte w Vaticanum II

“Sobór” ten mieści w sobie cztery główne błędy.

Pierwszą jest herezja ekumenizmu, zawarta w dokumencie Unitatis redintegratio, który głosi, że niekatolickie religie są środkami do zbawienia. Ta błędna doktryna została później wyeksponowana w Catechesi tradendae Jana Pawła II. Twierdzenie to stoi w bezpośredniej sprzeczności z doktryną, że poza Kościołem nie ma zbawienia, którą Papież Pius IX nazwał “najbardziej znanym katolickim dogmatem”. W encyklice Mortalium animos z 1928 roku Papież Pius XI potępił zarówno samą tę koncepcję jak i praktyki ekumeniczne.

Druga herezja dotyczy jedności Kościoła, a mianowicie, że Kościół Chrystusowy nie jest wyłącznie utożsamiany z Kościołem katolickim, lecz jedynie istnieje w nim. Ta błędna doktryna jest zawarta przede wszystkim w dokumencie Lumen gentium, a jego błędne znaczenie potwierdzone zostało w oświadczeniach Jana Pawła II i Benedykta XVI, zwłaszcza w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 roku, w Orzeczeniu dotyczącym Kościoła i komunii z 1992 roku oraz w Dyrektorium ekumenicznym. Stoi w sprzeczności z nauką Kościoła katolickiego, zawartą głównie w Satis cognitum Papieża Leona XIII, Mortalium animos Papieża Piusa XI, Mystici Corporis Papieża Piusa XII i w potępieniu “teorii Kościołów siostrzanych” (“Branch Theory”) wydanym przez Święte Oficjum za pontyfikatu Papieża Piusa IX.

Trzecią jest herezja wolności religijnej z dokumentu Dignitatis humanae, który niemal słowo w słowo głosi doktrynę potępioną przez Papieża Piusa VII w Post tam diuturnas, przez Papieża Grzegorza XVI w Mirari vos, przez Papieża Piusa IX w Quanta cura i przez Papieża Leona XIII w Libertas praestantissimum. Nauczanie Vaticanum II o wolności religijnej kwestionuje również królewską godność Jezusa Chrystusa w społeczeństwie opisaną w encyklice Quas primas Papieża Piusa XI oraz stałą postawę i praktykę Kościoła wobec społeczeństwa cywilnego.

Czwarta herezja kolegialności, zmienia monarchiczny ustrój Kościoła katolickiego, którym obdarzył go Boski Zbawiciel. Doktryna Vaticanum II – potwierdzona przez Kodeks Prawa Kanonicznego z 1983 roku, stwierdzający, że podmiotem (posiadaczem) najwyższej władzy w Kościele jest kolegium kardynałów wraz z papieżem – jest sprzeczna ze zdefiniowaną na soborach Florenckim i Watykańskim doktryną.

Ad.2 - Błędy głoszone w Kodeksie Prawa Kanonicznego (1983) 
oraz usankcjonowane przez nią grzeszne praktyki

Kodeks Prawa Kanonicznego (z 1983 r.) zawiera błąd Vaticanum II dotyczący jedności Kościoła, zawarty w dokumencie Lumen gentium. Daje również przyzwolenie na świętokradztwo wobec Najświętszego Sakramentu, poprzez dopuszczenie przyjmowania Komunii świętej przez niekatolików, co jest grzechem śmiertelnym, zezwalając na communicatio in sacris z niekatolikami, co też stanowi śmiertelny grzech oraz zezwalając na przyjmowanie Komunii świętej na rękę i w postawie stojącej. Ponadto, Dyrektorium ekumeniczne z 1993 roku daje zgodę na ekumeniczne praktyki, które Kościół zawsze uznawał za śmiertelnie grzeszne.

Ad.3 - Dlaczego Nowa Msza (1969) jest fałszywą i niekatolicką formą kultu, 
będąc liturgicznym wyrazem błędów Vaticanum II
  • Oryginał Ogólnego Wprowadzenia zawiera błędną definicję Mszy;
  • Powstała ona z wyraźną intencją stworzenia ekumenicznej liturgii, podobającej się protestantom, odartej z katolickich prawd dotyczących kapłaństwa, Ofiary Mszy Świętej i Rzeczywistej Obecności Chrystusa w Świętej Eucharystii;
  • Powstała z udziałem sześciu protestanckich duchownych, co ukazuje heretyckiego ducha towarzyszącego jej powstaniu i opracowaniu;
  • Jej autorzy systematycznie usuwali ze Mszy modlitwy i lekcje nauki, które byłyby obraźliwe dla heretyków;
  • Głosi – zarówno przez pominięcia jak i symbolikę oraz gesty – herezje i błędy dotyczące kapłaństwa, Ofiary Mszy Świętej i Rzeczywistej Obecności Chrystusa w Świętej Eucharystii;
  • Jest najprawdopodobniej nieważna z powodu braku właściwej intencji u tego, kto ją odprawia, a wynikającej – przynajmniej w języku narodowym – z bluźnierczej zmiany słów Chrystusa w formule konsekracji;
  • Pierwsze wydanie w czwartej modlitwie eucharystycznej zawierało ariańską herezję, odnosząc się do Boga Ojca: “Tylko Ty jesteś Bogiem”, bez żadnego odniesienia do pozostałych Osób Trójcy Świętej.
Ad.4 - Heteropraxis religii Vaticanum II

To znaczy, potwierdzenie heretyckiej natury Vaticanum II przez codzienne, powszechne obrzędy i praktyki religii Vaticanum II, czy to urzędowo usankcjonowane i stosowane w praktyce przez jego hierarchię, czy też jedynie milcząco zatwierdzone na poziomie powszechnym. Potwierdzeniem faktu, prawdy, iż Vaticanum II rzeczywiście wprowadził, zaszczepił nową i fałszywą religię do instytucji Kościoła katolickiego jest kontynuowanie przez lata poniższych praktyk. Należą do nich:

  • grzechy przeciwko Pierwszemu Boskiemu Przykazaniu w postaci wszelkiego rodzaju ekumenicznych nabożeństw;
  • duszpasterskie i liturgiczne praktyki, które domyślnie wybaczają homoseksualne grzechy;
  • dziwaczne i bluźniercze aberracje liturgiczne, w których to niekiedy biorą udział nieprzyzwoicie ubrane dziewczęta oraz/lub wykorzystuje się obrzędy wywodzące się z pogaństwa;
  • zniszczenie Sakramentu Małżeństwa przez masowe udzielanie unieważnień oraz podawanie fałszywych powodów ich unieważnienia (tzw. „rozwód kościelny”);
  • domyślne, a czasami jawne, tolerowanie sztucznej kontroli urodzeń;
  • rozpanoszenie się herezji w katolickich seminariach, uniwersytetach i szkołach parafialnych;
  • istotna zmiana Sakramentu Ostatniego Namaszczenia przez udzielanie go tym, którzy nie znajdują się w bezpośrednim niebezpieczeństwie śmierci;
  • praktyka komunii na rękę, skutkująca tym, że to, co jest rzekomo Ciałem i Krwią Chrystusa wielokrotnie traktowane jest w niezwykle świętokradzki sposób.
Ad.5 - Zmiany sakramentów, prowadzących do nieważności 
albo wątpliwej ważności

Wprowadzenie nowego rytu ordynacji biskupich z 1968 roku spowodowało, że konsekracje biskupie w obrządku łacińskim stały się nieważne. Chociaż rzekomo wykorzystuje formę wywodzącą się ze wschodnich rytów, to w rzeczywistości to, co zaczerpnięto z tych obrządków nie jest istotną formą konsekracji biskupa, lecz raczej ceremonią wprowadzenia na urząd patriarchów, którzy zostali już konsekrowani. Obrzęd konsekracji z 1968 roku nie wspomina o łasce biskupiej godności, jako pełni stanu duchownego.

Nie trzeba przypominać ogromu rozmiarów tego problemu, skutkującego tym, że od roku 1968 ważność biskupów obrządku łacińskiego zaczęła stopniowo gasnąć, a wraz z nią ważność kapłanów, których oni próbują wyświęcać. Niezależnie od wszystkich innych rozważań na temat Vaticanum II i jego konsekwencji, ten skutek jest bez porównania najgorszy. To z kolei, unieważniło lub poddaje w wątpliwość ważność wszystkich pozostałych sakramentów z wyjątkiem Sakramentu Chrztu i Małżeństwa.

Ponadto, ważność Mszy została naruszona przez intencję obrzędu, która jest wyrażona w Ogólnym Wprowadzeniu. W dokumencie tym, słowa konsekracji – dotychczas oddzielone od reszty tekstu i drukowane pogrubioną czcionką – są teraz “ustanowieniem narracyjnym”. Lecz jeśli kapłan, nawet ważnie wyświęcony, wymawia te słowa, jako zaledwie w formie narracyjnej, to on nie konsekruje Ciała i Krwi Chrystusa – z powodu braku właściwej intencji. Doprawdy, te właśnie słowa “ustanowienie narracyjne” w odniesieniu do uświęconej deklaracji kapłana – “To jest Ciało Moje” dokonującej Przeistoczenia, są niezbitym dowodem na protestancki charakter posoborowej Nowej Mszy.

Ważność konsekracji wina jest poddana w wątpliwość przez fałszywe tłumaczenie pro multis jako za wszystkich. Każdy z podstawową znajomością oryginalnej greki wie, że jest to błędne tłumaczenie tych najświętszych słów, doprawdy bluźniercze wypaczenie faktycznych słów Chrystusa. Ponieważ możliwe jest, że słowa te są wymagane dla ważności, konsekracja wina w Nowej Mszy staje się wątpliwa, ponieważ to błędne tłumaczenie może stanowić substancjalną zmianę zasadniczej formy.

Ad.6 - W nowej religii Vaticanum II nie można znaleźć czterech znamion 
katolickiego Kościoła

Cztery znamiona Kościoła, wymienione w nicejskim wyznaniu wiary, stanowią zasadniczą charakterystykę prawdziwego Kościoła Chrystusowego, którymi to odróżnia się od fałszywych sekt. Ale właśnie tych czterech znamion – jeden, święty, katolicki i apostolski – brakuje religii Vaticanum II.

Nowa religia nie jest święta z powodu:
Primo) publicznego wyznawania i promulgaowania herezji zarówno, co do wiary jak i moralności;
Secundo) fałszywych i złych zasad dyscyplinarnych;
Tercjo) ciężkich grzechów przeciwko Pierwszemu Przykazaniu, które to w imię ekumenizmu toleruje i promuje.

Nowa religia nie jest jedna, ponieważ jedność wiary została w niej zupełnie zniszczona. Utraciła jedność wiary z minionymi wiekami Kościoła, gdyż zerwała ze starożytnymi doktrynami. Nie posiada ponadto żadnej jedności wiary w swoim obrębie. Doprawdy, pozwala się na wszelkie doktrynalne odchylenia. Jedynym doktrynalnym grzechem po Vaticanum II jest przylgnięcie do katolickiej Wiary, jako jedynej, prawdziwej Wiary.

Nowa religia nie jest katolicką, czyli powszechną, gdyż bez jedności doktryny, bez spójności z przeszłością, katolickość jest niemożliwa. Katolickość nie jest niczym innym jak byciem czymś jednym, tj., jedną wiarą, jedną dyscypliną i jedną liturgią, zastosowaną do wszystkich miejsc i czasów na świecie. Lecz już wykazałem zerwanie z przeszłością dokonane na tyle różnych sposobów, jak również wewnętrzny doktrynalny, dyscyplinarny i liturgiczny chaos, który obecnie istnieje w nowej religii. Dlatego też, nie ma ona żadnego znamiona katolickości.

I w końcu, nie ma apostolskiego charakteru. Religia Vaticanum II rozwiązała więzy jedności z Apostołami w doktrynie, kulcie i dyscyplinie. Przerwała linię ciągłości apostolskiej przez nieważne konsekracje biskupów. Zmieniła apostolską konstytucję Kościoła katolickiego zmieniając pojęcie i rolę rzymskiego Papieża.

Krótko mówiąc, nowa religia to nic innego jak niekatolicka „sekta”, tylko jedna z wielu, które pojawiły się na przestrzeni minionych dwóch tysięcy lat starając się zmienić Kościół Chrystusowy.

Katolicki Kościół został w opłakany sposób zredukowany do niewielkiej liczby wiernych, którzy zdecydowali się stawić opór nawałnicy modernizmu, tak energicznie potępionego przez świętego Piusa X.

Lekarstwo na liberalizm: "Wszystko odnowić w Chrystusie"

Im większe zło, tym większe lekarstwa! Ale czym będzie można uleczyć raka czy też AIDS w Kościele? Odpowiedź jest oczywista: należy zastosować najskuteczniejsze środki proponowane przez papieży przeciwko nowoczesnym błędom, a mianowicie:

Filozofię tomistyczną

Rzeczywiście, zdrowy rozsądek, wsparty, wzmocniony i podniesiony przez prawdy wiary, przynagla nas do umieszczenia tej pierwszej Istoty na szczycie rzeczywistości, według objawionej definicji św. Tomasza: Ego sum qui sum: „Jestem, który jestem” [Wj 3:14]. Wiecie z pewnością, że Mojżeszowi, który spytał Boga o Jego imię, Bóg odpowiedział: „Jestem, który jestem”, co oznacza: Jestem Ten, który istnieje sam przez siebie, posiadam istnienie dzięki sobie. W jakiej pokorze powinno nas utrzymywać to rozważanie! Powinno nas przeniknąć nicością, którą jesteśmy w oczach Boga! „Jestem, który jestem, ty jesteś, która nie jesteś”, tak powiedział nasz Pan do pewnej świętej duszy. Jakże to prawdziwe! Im bardziej człowiek przenika tę zasadę najprostszej filozofii, tym lepiej zajmuje swoje prawdziwe miejsce przed Bogiem.

Zdrową teologię

Oprócz mądrości naturalnej, czyli zdrowej filozofii, ten, kto pragnie uchronić się przed posoborowym liberalizmem, będzie musiał poznać wiedzę nadprzyrodzoną, którą jest teologia. Otóż Kościół, w celu osiągnięcia dogłębnej wiedzy porządku nadprzyrodzonego, przede wszystkim poleca filozofię św. Tomasza. Kto lepiej od św. Tomasza, wykazał, że porządek nadprzyrodzony nieskończenie wykracza poza wymogi porządku naturalnego? Święty Tomasz pokazuje nam (tu na ziemi możemy tego doświadczyć jedynie w mglistym świetle wiary) jak nasz Pan, przez Jego odkupieńczą Ofiarę, dzięki Jego zasługom, podniósł naturę odkupionych, poprzez uświęcająca łaskę, poprzez chrzest i inne sakramenty, poprzez świętą ofiarę Mszy. W Boskim wyznaniu, jeżeli ktoś prawdziwie posiada wiarę, posiada również gesty z niej wynikające. Mówiąc precyzyjnie, oskarżamy całą nową reformę liturgiczną o to, że wytwarza postawy, które nie są postawami wiary. Ta reforma narzuciła nam naturalistyczne i humanistyczne wyznanie. Właśnie, dlatego ludzie obawiają się klękać. Nie chcą już wyrażać adoracji, która należy się Bogu. Pragną zredukować sacrum do profanum. Jest to najbardziej odczuwalna rzecz dla osób, które mają kontakt z nową religią posoborową. Uważają, że jest ona nudna, że nie podnosi ich [na duchu] i nie zawiera już żadnych tajemnic.

Zdrowa teologia wzmocni nasze przekonanie wiary: nasz Pan Jezus Chrystus jest Bogiem – to centralna prawda wiary: Boskość Jezusa. Wtedy służymy naszemu Panu, jako Bogu, a nie jako zwykłemu człowiekowi. Bez wątpienia, uświęceni zostaliśmy przez Jego człowieczeństwo, przez uświęcającą łaskę, która wypełniała Jego świętą duszę. To są przyczyny, dla których powinniśmy mieć nieskończony szacunek dla Jego Świętego Człowieczeństwa.

Dlatego, z tej pierwszej prawdy wiary, Boskości naszego Pana Jezusa Chrystusa, wywodzi się druga prawda wiary: Jego królowanie, a zwłaszcza Jego Królestwo nad społeczeństwami, a także posłuszeństwo ze strony społeczeństw Woli Jezusa Chrystusa, poddanie prawa świeckiego, które musi być ustanowione, prawu naszego Pana Jezusa Chrystusa. Czy nasz Pan chce czegoś innego poza tym, żeby Jego odkupieńcza ofiara przeniknęła świeckie społeczeństwo! Czym jest chrześcijańska cywilizacja, czym jest chrześcijaństwo, jeżeli nie wcieleniem Krzyża naszego Pana Jezusa Chrystusa w życie całego społeczeństwa! To właśnie nazywa się społecznym panowaniem naszego Pana. Dzisiaj, w obliczu liberalizmu, tę właśnie prawdę musimy głosić z największym zapałem.

Kolejną, drugą konsekwencją Boskości Jezusa Chrystusa jest fakt, iż Jego Odkupienie nie jest jedną z możliwości [osiągnięcia] życia wiecznego! On jest [jedyną] Drogą, Prawdą i Życiem! On jest bramą! On sam mówi w ten sposób:

„Ja jestem bramą owiec. Wszyscy, którzy przyszli przede Mną, są złodziejami i rozbójnikami, a nie posłuchały ich owce. Ja jestem bramą. Jeżeli ktoś wejdzie przeze Mnie, będzie zbawiony – wejdzie i wyjdzie, i znajdzie paszę”. [J 10, 7–10]

On jest jedyną drogą zbawienia dla każdego człowieka. Św. Piotr ogłasza: „I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni”. [Dz 4, 12]

Otóż w naszych czasach tę prawdę należy jak najbardziej podkreślać, w obliczu fałszywego ekumenizmu o liberalnej naturze, który zapewnia nas, że wartości zbawienne są w każdej religii, i że jest to jedynie kwestia ich rozwijania. Jeżeli to byłaby prawda, to jakim dobrem byliby misjonarze? Właśnie, dlatego, że poza Jezusem Chrystusem nie ma zbawienia, Kościół jest ożywiany duchem misyjnym, który jest szczególnym duchem wiary.

Zdrowe Prawo

Do filozofii i teologii koniecznie należy dodać trzecią dyscyplinę, która zamieni wielkie prawdy porządku naturalnego i porządku nadprzyrodzonego w zasady prawne. Liberalizm, faktycznie, nawet w swych najbardziej umiarkowanych formach, głosi prawa człowieka bez Boga. Prawdę mówiąc, istnieją tylko takie prawa człowieka, które są mu pomocą w poddaniu się prawom Boga! Tę samą prawdę wyraża twierdzenie, że prawo nakazujące, prawo świeckie, musi opierać się na prawie naturalnym. Papież Pius XII nalegał na tę zasadę, przeciwko błędowi prawnego pozytywizmu, który czyni z arbitralnej woli człowieka źródło prawa.

Jest także prawo nadprzyrodzone: prawa Jezusa Chrystusa i Jego Kościoła, prawa dusz odkupionych krwią Jezusa Chrystusa. Prawa Kościoła i dusz chrześcijańskich względem państwa tworzą to, co nazwaliśmy publicznym Prawem Kościoła. Ta nauka została praktycznie unicestwiona przez soborową Deklarację o wolności religijnej.

Zdrowa Wiara

Papież Benedykt XVI przywrócił do pełni praw Mszę według rytu trydenckiego. Oznacza to, że wszyscy wierni mogą brać udział w Mszach Świętych wg. rytu Trydenckiego (Łacińskich). Określenie „Msza trydencka”, „ryt trydencki” pochodzi stąd, że papież św. Pius V w 1570 r. wprowadził jednolity obrzęd Mszy dla całego Kościoła łacińskiego właśnie na polecenie Soboru Trydenckiego. Mszy zwanej „trydencką” nie stworzono ani na Soborze, ani po nim. To po prostu już wcześniej istniejący ryt rzymski, kształtujący się od starożytności, który skodyfikowano i nakazano jego upowszechnienie w miejsce zniesionych rytów lokalnych, które nie mogły wykazać się rodowodem starszym niż 200 lat (przypuszczano, że w ciągu poprzednich 200 lat mogły wkraść się do nich treści niezgodne z nauczaniem Kościoła). Dlatego bardziej właściwe jest posługiwanie się innymi określeniami, jak np. Msza w starszej (nadzwyczajnej) formie rytu rzymskiego, Msza według „usus antiquior”. Podstawową różnicą, na którą zwróciłby uwagę zwykły obserwator, jest: odwrócenie księdza w stronę ludzi, odejście od łaciny i chorału gregoriańskiego i zmiana miejsca krzyża ołtarzowego.

Miejsca i terminy regularnych celebracji Mszy Św. w języku łacińskim w Warszawie:

  • Strona Duszpasterstwa Wiernych Tradycji Łacińskiej – http://mszatrydencka.waw.pl
  • Kościół pw. Św. Klemensa, Warszawa, ul. Karolkowa 49, każda niedziela godz. 14.00
  • Kościół Św. Barbary, ul. Nowogrodzka 51, każda 3 niedziela miesiąca, godz. 13.00
  • Kościół Św. Patryka, Gocław, ul. Rechniewskiego, każda 3 niedziela miesiąca, godz. 14.00 w Kościele – Zapraszamy.
  • Kościół Św. O. Pio, Gocław, ul. Fieldorfa 1, sobota godz. 18.00 (łacińska) – [zobacz]
Podsumowanie

Nie mogę inaczej zrozumieć tej całej ślepoty, niż jako wypełnienia się przepowiedni świętego Pawła, która mówi o apostatach czasów ostatecznych: Bóg sam, mówi święty Paweł, „dopuszcza działanie na nich oszustwa, tak iż uwierzą kłamstwu”. Czyż może być większa kara niż hierarchia, która zagubiła swoją drogę! Jeżeli wierzyć s. Łucji, to jest temu, co Matka Boża przepowiedziała w trzeciej części objawień fatimskich: Kościół i jego hierarchia ulegną „diabelskiej dezorientacji”. Według s. Łucji, obecny kryzys odpowiada walce Niewiasty przeciwko Smokowi w Apokalipsie. Najświętsza Dziewica zapewnia nas, że na końcu tej walki „Jej Niepokalane Serce zatryumfuje”. Święta Dziewica Maryja odniesie zwycięstwo. Zatryumfuje nad wielką apostazją, owocem liberalizmu. Musimy budować, gdy inni burzą. Zniszczone cytadele należy odbudować, należy odtworzyć bastiony wiary: przede wszystkim świętą ofiarę Mszy wszystkich czasów, która formuje świętych. Następnie nasze kościoły, które są naszymi prawdziwymi parafiami, nasze klasztory, nasze liczne rodziny, nasze przedsiębiorstwa, wierne społecznej doktrynie Kościoła, naszych polityków motywowanych do prowadzenia polityki Jezusa Chrystusa – to jest cała tkanka chrześcijańskiego życia społecznego, chrześcijańskich zwyczajów, chrześcijańskich odruchów, które musimy przywrócić na skalę pożądaną przez Boga, w czasie kiedy Bóg tego zechce. Wszystkiego, co wiem, uczy nas wiara: nasz Pan Jezus Chrystus musi tu panować. Teraz, a nie tylko na końcu świata, jak chcieliby liberałowie!

Ojcze nasz, niech przyjdzie Królestwo Twoje!

Niech żyje Chrystus Król!

Duchu Święty, napełnij serca swoich wiernych!

O Maryjo, bądź naszą Królową, my należymy do Ciebie!

AMEN

 

 

Chrystus Król Królów

Posted: 26 listopada 2017 in Changes

krol-krolow

Modlitwa do Jezusa, Króla Wszystkich Narodów

O Panie, Boże Nasz, Tyś Najświętszym Królem i Władcą wszystkich Narodów.
Z wielką ufnoscią, że nasza modlitwa zostanie wysłuchana,
prosimy Cie  Panie, nasz Niebiański Królu o miłosierdzie,
pokój, sprawiedliwość i wszelkie dobra.
Ochraniaj, Panie, Nasz Królu, nasze rodziny i naszą Ojczyznę.
Prosimy, uchroń nas przed naszymi wrogami i przed Twoją sprawiedliwą karą.
Przebacz nam Panie, Najwyższy Królu nasze grzechy przeciw Tobie.
Jezu, Ty Jesteś Królem Miłosierdzia.
Zasłużyliśmy na sprawiedliwą karę.
Zmiłuj się nad nami Panie, i przebacz nam nasze winy.
Ufamy Twemu wielkiemu Miłosierdziu.
Królu nasz, zasługujący na oddanie najgłąbszej czci,
składamy pokłon przed Tobą i prosimy,
aby Twoje Królestwo zostało uznane na całej kuli ziemskiej!

Amen

 

mod-chr-krola