Archive for the ‘TRUTH’ Category

Neofaszyzm

Posted: 1 września 2018 in Ojczyzna, prawda, TRUTH
Tagi: , , ,

Oto nowa neofaszystowska ideologia

w służbie zagłady białych ludzi:

 

„RÓŻNORODNOŚĆ” to brak białych krajów

„RÓŻNORODNOŚĆ” to brak białych miast

„RÓŻNORODNOŚĆ” to brak białych sąsiadow

„RÓŻNORODNOŚĆ” to brak białych ludzi

 

roznorodnosc

 

Reklamy

Islam to nie religia!

Posted: 14 stycznia 2018 in Biblia, Nowy Polak, prawda, TRUTH, Wiara
Tagi: , , ,

Czym jest Islam (Mahometanizm)? Jest przekazaną przez jednego z faryzeuszy żydowskich dyrektywą dla Mahometa. Na podstawie tej dyrektywy stworzono ksiegę tzw. Koran. Czy w Biblii jest jakaś wskazówka na ten temat? Jest.

benedykt-o-muzulmanah

W prawdzie w Biblii nie występuje słowo „islam”, ale jest wspomniany „ród” Arabów, mowa jest o nim od początku do końca Biblii. Wymienię tylko niektóre: Już w 1 Mojż.10 czytamy o potomkach synów Noego, od których wywodziły się narody na ziemi (1Mojż.10:32). I tak np. od jednego z synów Chama – Kusza, wywodziły się narody Kuszytów, zamieszkujące obecnie takie państwa wschodniej Afryki, jak: Etiopia, Somalia, częściowo Kenia, częściowo Egipt oraz Uganda czy rejon zwany Erytrea. Wszystkie te kraje wyznają islam. Synowie Jafeta to Meszech, Gomer, Togarma – od nich pochodzi lud zamieszkujący obecnie Turcję (również dzisiaj kraj muzułmański). Poza tym syn Chama – Kusz „zrodził Nimroda” (1Mojż.10:8), którego imię oznacza: „będziemy się buntować”. Był on zwyrodniałym władcą ludzi i zwierząt, a początkiem jego królestwa było miasto Babel oraz Babilonia – współczesny Irak, następny kraj muzułmański. Każdy wie, że to właśnie Babilończycy za króla Nebukadnesara uprowadzili naród izraelski do niewoli na 70 lat oraz zniszczyli Świątynię Jerozolimską w 586 r. p.n.e. W Babilonii miały początek wszystkie fałszywe religie, czyli sekty. Nazwa „islam” nie musi więc występować w Biblii, jednak mowa o Arabach jest już od początku, choć za „praojca” islamu oficjalnie uznaje się Ismaela, syna Abrahama. Jednak dziećmi Bożymi nazwani są ci potomkowie Abrahama, którzy wywodzą się nie od Ismaela, ale od Izaaka, ponieważ to Izaak był dzieckiem obiecanym Abrahamowi i potomstwo Abrahamowe liczy się od Izaaka (1Mojż.21:12; Rzym.9:7,8). Ismael natomiast urodził się w wyniku cudzołożenia żony Abrahama – Sary (1Mojż.16:1-16), nie od niego liczy się „potomstwo Abrahamowe”, które Biblia nazywa „dziećmi Bożymi”.

„Islam” jako sekta została założona dopiero w 622 roku n.e. Czyli ponad sześć wieków po narodzinach Chrystusa i spisaniu jego życia, przez świadków, Ewangelistów.

Jaki jest koniec dla wszystkich odstępców, czyli dla wszystkich tych, trwających w swoich fałszywych wierzeniach? O tym jest mowa w Objawieniu św. Jana 17 oraz 18. Wszystkie odstępcze religie, nazwane zostały „wielką wszetecznicą” (Obj.17:1), która pijana jest krwią świętych (Obj.17:6). Sąd Boży w Apokalipsie mówi o upadku „Wielkiego Babilonu” (Obj.18), tak, iż już go nie będzie (Obj.18:21).

maho

zlo-i-dobro

Kultura polska w pierwszym powojennym dziesięcioleciu znalazła się, podobnie jak inne dziedziny życia, w okowach stalinizmu. Nowe władze jednoznacznie określiły kierunek rozwoju kultury, kiedy w 1947 r. Bolesław Bierut stwierdził: ‚musimy przejść do planowania także w dziedzinie kultury’. Włodzimierz Sokorski, realizujący wytyczne władz i wzorujący się na ZSRR, przeniósł na polski grunt zasady realizmu socjalistycznego w nauce, literaturze, malarstwie, a nawet muzyce. Stawiały one przed naukowcem i twórcą obowiązek angażowania się w sprawy budownictwa socjalistycznego. Polegało to na ukazywaniu nie stanu faktycznego, ale tego, co przewidywał dogmat ideologiczny systemu totalitarnego. Tematyka została ograniczona do spraw polityczno-propagandowych, w tym wychwalania ZSRR i jego przywódcy Józefa Stalina oraz spraw związanych z procesami produkcyjnymi i pracą.

PAN – Instytucja kulturalna.

W trosce o ‚czystość ideową’ nauki utworzono w 1951 roku, na wzór radziecki, Polską Akademię Nauk. Indoktrynacyjnym działaniom poddano programy nauczania i podręczniki we wszystkich typach szkół.

Literaci i malarze ‚pomagali budować socjalizm w Polsce’ tworząc w kanonie realizmu socjalistycznego utwory zwane ‚produkcyjniakami’. Tytuły sztandarowych dzieł tego okresu mówią za siebie: ‚Przy budowie’ Tadeusza Konwickiego, ‚Traktory zdobędą wiosnę’ Witolda Zalewskiego, obraz Aleksandra Kobzdeja ‚Podaj cegłę’, czy ‚Towarzysz Bierut wśród robotników’ Włodzimierza Zakrzewskiego. Czołowymi twórcami tego okresu, ‚inżynierami dusz’, byli Jerzy Andrzejewski, Kazimierz Brandys, Leon Kruczkowski, Jerzy Putrament, Adam Ważyk. Klasyką socrealistyczną w filmie stały się ‚Jasne łany’.

W architekturze zapanował monumentalizm i eklektyzm, których przykładem jest MDM w Warszawie i Nowa Huta pod Krakowem.

Głównym instrumentem ukierunkowującym kulturę i naukę polską w latach 1945 -1955 był monopol państwa w zakresie środków przekazu i wszechobecna cenzura. Dzięki temu w roku 1950 osiągnięto 6 mln nakładu prasy codziennej, z wybitnie propagandową partyjną ‚Trybuną Ludu’ na czele. Partyjny mecenat i cenzura nadal tłumiły swobodę twórczą.

Lata 70-te

Duży wpływ na kulturę lat siedemdziesiątych miała telewizja, która pod kierownictwem Macieja Szczepańskiego stworzyła model tzw. propagandy sukcesu we wszystkich dziedzinach życia. Upowszechnienie tego medium i malejąca swoboda twórcza spowodowały zalew rynku artystyczną tandetą.

Natomiast muzyka rozrywkowa, przeżywała regres spowodowany propagandowymi manipulacjami władz (festiwale piosenki żołnierskiej i radzieckiej). Pod koniec dekady pojawiła się nowa fala młodzieżowych muzyków rockowych.

Rosnąca w drugiej połowie lat siedemdziesiątych ingerencja cenzorska zbiegła się z powstaniem opozycji demokratycznej, która stworzyła niezależny od państwa nurt wydawniczy (Kwartalnik Literacki ‚Zapis’ i Niezależna Oficyna Wydawnicza). W drugim obiegu wydawniczym ukazały się wiersze Stanisława Barańczaka, proza Jerzego Andrzejewskiego, Mariana Brandysa, Tadeusza Konwickiego oraz twórczość emigracyjna Gombrowicza i Miłosza. Opozycyjne Towarzystwo Kursów Naukowych prowadziło niezależne wykłady socjologii, historii najnowszej, ekonomii i literatury.

Oficjalną kulturę dekady Gierka charakteryzował kryzys twórczy spowodowany nadmierną ingerencją cenzury i jałowością propagandy sukcesu. Jednak zapowiedzią zmian nie tylko w dziedzinie kultury było pojawienie się niezależnego od państwa obiegu wydawniczego stworzonego przez opozycję polityczną.

Budowa ‚drugiej Polski’ w latach 1971 -1976

W wyniku wydarzeń na Wybrzeżu I sekretarzem KC PZPR został Edward Gierek, a premierem Piotr Jaroszewicz, ale nowe władze nie cofnęły grudniowych podwyżek cen. Zmusiły ich do ustępstw dopiero kolejne strajki w początkach 1971 roku. Właśnie podczas ówczesnych spotkań ze stoczniowcami Szczecina i Gdańska Gierek otrzymał poparcie na sławne zapytanie ‚Pomożecie?-Pomożemy!’. Nowe kierownictwo zapowiedziało przejście w gospodarce do etapu rewolucji naukowo-technicznej, która miała umożliwić budowę ‚drugiej Polski’ i podwyższyć poziom życia obywateli.

W 1971 r. opracowano strategię ‚wielkiego skoku’, która miała zapewnić ekipie Gierka poparcie społeczne bez ustępstw politycznych. Niosła ona wizję wzrostu gospodarczego, modernizacji przemysłu, nowe miejsca pracy i wyższe płace. Środki na te działania pochodziły z kredytów i licencji zaciąganych za Zachodzie. Niestety, nastąpiło przeinwestowanie i wzrost zadłużenia przekroczył bezpieczną granicę. Polska gospodarka uzależniła się od importu z Zachodu technologii, surowców, a nawet żywności. W połowie lat siedemdziesiątych pojawiły się pierwsze objawy załamania rynku konsumpcji i inflacja.

Pod naciskiem przywódcy ZSRR Leonida Breżniewa nastąpiła nowelizacja Konstytucji PRL, która formalnie uczyniła z Polski państwo socjalistyczne powiązane przyjaźnią z ZSRR i gwarantowała kierowniczą rolę PZPR. W latach 1976 -1980 nastąpiły zmiany w układzie politycznym w PZPR. ‚Propaganda sukcesu’ opanowała media.  Zorganizowana i aktywna działalność opozycji politycznej, mimo represji ze strony władz, wyraźnie wpłynęła na obniżenie się bariery strachu w społeczeństwie.

Przełom – sierpień 1980 roku

Charakterystycznym obrazem polskiej codzienności w drugiej połowie lat siedemdziesiątych stały się kolejki przed sklepami. Były one wynikiem coraz większych trudności ze zdobywaniem towarów rynkowych i inflacji, która rosła 5 -10% rocznie. Wysokie zadłużenie zagraniczne (19 mld USD w 1979 r.) i brak równowagi na rynku świadczyły o rozległej zapaści ekonomicznej w gospodarce polskiej. Jednak władze nie przyznawały się do niepowodzeń i nadal fałszowały rzeczywistość w mediach.

Sierpień 1980 r. stał się nie tylko przełomem politycznym, ale również kulturalnym, ponieważ jednym z głównych postulatów stało się zniesienie cenzury. Przedstawiciele kultury: literaci, dziennikarze, filmowcy i ludzie teatru upominali się o swobody twórcze. Dzięki temu udało się przeforsować pewne ulgi w ustawie o cenzurze uchwalonej w 1981 roku. Władze zostały zmuszone do emisji ‚półkowników’, filmów wcześniej zatrzymanych przez cenzurę.

Podsumowaniem tego okresu stał się Kongres Kultury Polskiej, w którym uczestniczyli ludzie kultury z kraju i zagranicy. Manifestacja poparcia dla wolności i demokracji została przerwana przez wprowadzenie stanu wojennego (13 XII 1981).

Stan wyjątkowej cenzury i propagandy

Po wprowadzeniu stanu wojennego również twórcy podjęli walkę z ustrojem politycznym. Utwory literackie były drukowane w wydawnictwach podziemnych lub za granicą. Niektórzy z twórców w ramach emigracji wewnętrznej pisali tylko ‚do szuflady’. Charakterystycznym sprawdzianem postaw była przynależność, bądź nie, do reżimowego Związku Literatów Polskich.

Bardzo zaangażowani w walkę z ustrojem byli aktorzy polscy, którzy w zdecydowanej większości wzięli udział w bojkocie oficjalnych środków masowego przekazu. Bojkot, emigracja niektórych aktorów (Daniel Olbrychski, Wojciech Pszoniak, Andrzej Seweryn i inni – często z bagażem eSBowicza) i represyjna polityka kulturalna ówczesnych władz osłabiły możliwości twórcze środowiska filmowego i teatralnego. Wyjątek stanowiła twórczość Kieślowskiego, Zanussiego, Kantora, czy działalność krakowskiej ‚Piwnicy pod Baranami’ kierowanej przez Piotra Skrzyneckiego. Inni tworzyli w wąskim drugim obiegu występując w kościołach i mieszkaniach prywatnych.

Muzyka rozrywkowa została zdominowana przez polskiego rocka, który występował przeciwko dyktaturze i przemocy. Niestety, stopniowo rockmani zaczęli negację wszelkich wartości i autorytetów.

‚Kultura’ po czerwcu 1989r

Przełom polityczny w czerwcu 1989 r. objawił się w kulturze praktycznym zanikiem cenzury. Wyrazem poparcia przez środowiska aktorskie demokratycznych przemian było słynne telewizyjne ‚Jesteśmy wreszcie we własnym domu […] – Pomóż!’

Rynek muzyczny został zdominowany przez niezbyt wysokich lotów nurt disco-polo i polski hip-hop.
________________
Jan Miro
13 20
12 14

Cóż więc takiego uczyniłeś człowieku, że uciekasz wiecznie?

„… to co pochodzi z człowieka, to czyni człowieka nieczystym. Bo z wnętrza , z serca człowieka, pochodzą złe myśli, nieczystość, złodziejstwo, mord, cudzołóstwo, chciwość, przewrotność, podstęp, lubieżność, zazdrość, bluźnierstwo, pycha, głupota. Wszystko to zło pochodzi z wnętrza i czyni człowieka nieczystym.” [Mar.7:21]

Czas dla Jezusa Chrystusa

Oby Bóg wybaczył mi
jeśli kiedykolwiek myślałem,
że jest czas lub miejsce,
gdzie ON nie jest PIERWSZY!

Zawsze powinniśmy mieć
czas i być świadomi,
co On dla nas uczynił.

Jezu Zbaw Duszę Moją!